Ten kurs oferuje osteopatom uporządkowane ramy do pogłębienia pracy z cielesnymi doświadczeniami pacjentów poprzez dotyk interoceptywny w osteopatii czaszkowej. Jego celem jest wzmocnienie przymierza terapeutycznego w kontekstach klinicznych, w których modele biomedyczne napotykają swoje granice, poprzez integrację dotąd słabo zbadanych perspektyw, które pozostają jednak w zgodzie z kluczowymi zasadami osteopatii, w tym jednością ciała, umysłu i duszy.

Cel ogólny

Zapewnienie osteopatom refleksyjnych i praktycznych ram do badania przeżywanych doświadczeń pacjentów poprzez dotyk interoceptywny, w oparciu o konkretne sytuacje kliniczne. Wychodząc od doświadczeń percepcyjnych uczestników, kurs opiera się na neurologii percepcji, antropologii medycznej oraz rdzennych teoriach poznania, które kształtowały wczesne myślenie osteopatyczne. Celem jest zbadanie, jak modulowanie postawy terapeutycznej może wpływać na palpację diagnostyczną i terapeutyczną oraz wzmacniać przymierze terapeutyczne.

Szczegółowe cele kształcenia

Po ukończeniu kursu uczestnicy będą w stanie:

• … krytycznie analizować percepcje
• … integrować neuronauki z percepcją cielesną
• … uwzględniać antropologię i wiedzę rdzenną
• wzmacniać przymierze terapeutyczne
• komunikować się interprofesjonalnie

W naszym wywiadzie z Rafaelem Zegarrą-Parodim otrzymacie pierwsze spojrzenie na jego sposób myślenia:
Musimy porozmawiać o OSTEOPATII – Torsten Liem spotyka Rafaela Zegarrę-Parodiego